“When the Waves Break” – mijn eerste film als makeup artist. Deel 1

Hi all!

Als makeup artist krijg ik vaak een kans om een kijkje te nemen achter de schermen. Ik ontmoet dikwijls geweldige mensen. Deze keer koos ik ervoor om 2 power women te interviewen: Cintia Taylor (regisseur) en Anna Palffy (productiemanager).

Cintia Taylor

Een ambitieuze vrouw, woonachtig in Amsterdam maar van Portugese origine. Zij is de regisseur van deze film en investeerde veel tijd en geld in dit project. Ik was echt onder de indruk van haar drive om deze film te produceren en een heel team van vrijwilligers op te trommelen.

Cintia, opgeleid als journalist, heeft een decennium lang gewerkt als verslaggever en producent voor de internationale media zoals de BBC, The Daily Beast, en France24, voordat ze zich richtte tot fictie. Ironisch genoeg keek ze een film op haar 13de waardoor ze geïnspireerd raakte een carrière in de journalistiek na te jagen. Ze werkt nu als schrijfster voor films en theater. When the Waves Break is haar debuutfilm.

1238_9099-zw

Ik vroeg haar: “Cintia, waar gaat de film over?”

When the Waves Break gaat over Marie die een betere moeder voor haar dochter wil zijn dan haar eigen moeder was voor haar. In een breder perspectief gaat het over het losmaken van onze ouders, leren van hun fouten en proberen om het beter te doen.

En waar komt het idee vandaan?

“Het punt is dat wij vaak eigenschappen terugzien in onszelf van onze ouders waarvan we ooit aan onszelf beloofden dat we nooit zou zouden zijn of worden. Ik betrapte mezelf erop dat ik me gedroeg zoals mijn moeder of vader en dat frustreerde me, omdat het repeterende gedragingen waren die ik juist niet leuk vond aan ze. Hierdoor vroeg ik me af in welke mate de genen ertoe doen; in hoeverre kunnen we ons losweken van het doen en laten van onze ouders? Dat was het begin van het verhaal. Ik deelde mijn gedachten met Amélie Onzon – de hoofdrolspeelster in de film – en realiseerde me dat dit een universele kwestie is.”

Waarom precies wilde je deze film maken?

“Vanuit de verhaallijn bezien, is dit echt een zuiverend proces voor mij. Filmproducent San Fu Maltha zei eens tegen mij dat hij veel te weten kwam over de regisseur vanuit zijn of haar films. Toen hij naar mijn mood board keek zag hij: mysterie, verdriet en discretie. Hij had gelijk. Dit was inderdaad een opsomming van mijn innerlijke beroering. Mensen zeggen dikwijls dat ze mij nooit helemaal kunnen doorgronden. Ik denk dat dit het mysterie is in mij.

De reden waarom ik besloot deze film zelf te regisseren is niet alleen omdat ik voel dat dit verhaal een persoonlijk verhaal is, maar ook omdat ik de controle wil hebben over mijn verhalen. Als schrijver sta je een verhaal af aan de regisseur die vervolgens jouw ideeën visueel vertaald. Deze vertaling wilde dit zelf doen. Ik heb gewerkt met regisseur Rudolf van den Berg en was geïnspireerd door zijn werkwijze; van het schrijven tot en met het regisseren, en dit dreef mij om het net zo aan te pakken.

Hieraan wil ik toevoegen dat dit alles niet mogelijk zou zijn zonder de steun van het gehele team. Amélie Onzon was een grote stimulans in de totstandkoming van dit geheel. Haar talenten en drive hebben mij erg geïnspireerd. Ze heeft echt al haar vertrouwen in mij en in deze film geschonken. Het was zeker geen makkelijke rol, maar ze ging er vol voor en daar ben ik haar dankbaar voor.

Anna Palffy is de productiemanager en heeft erg hard gewerkt om dit samen met mij te produceren naast haar fulltime job. Ik noem nu niet iedereen van de crew, maar ik moet zeggen dat iedereen een cruciale rol heeft gespeeld in de totstandkoming van deze film. Zonder hun steun en vertrouwen zou ik nooit zover zijn gekomen. En dit geldt ook voor jou, Vandana.”

Dit maakt zeker mijn dag! Ik werkte met plezier met jou en jouw team. Ik heb zoveel interessante mensen ontmoet. Het was een waardevolle ervaring.

Ik eindigde met de vraag: wat volgt er nu; wat zijn je ambities?

“Nadat de film klaar is, – ergens in maart of april van dit jaar – wordt deze verzonden naar diverse filmfestivals wereldwijd. Daarom maak ik de film: om ons werk te promoten. Ik ben al bezig met de voorproductie van een andere film genaamd ‘Three is the Perfect Number’, waarin eveneens Amélie Onzon de hoofdrol speelt. Ik schrijf nog een andere korte film welke ik ook zal regisseren. Ja… ik heb het ‘regisseervirus’ goed te pakken! Bovendien bedenk ik een theaterstuk, welke ik zowel wil schrijven als regisseren op korte termijn. Het is een liefdesverhaal in de tijd van de Eerste Wereldoorlog. Ik hoop om mijn eerste feature film (film van normale duur) te regisseren in de eerstvolgende twee jaren.”

Anna Palffy

Toen ik Cintia net wat beter leerde kennen, kreeg ik de gelegenheid om ook nog wat tijd te spenderen met Anna tijdens de opnames. Anna’s motivatie om hard te werken naast haar veeleisende voltijd baan heeft mij echt verbaasd. Ze komt oorspronkelijk uit Hongarije maar woont nu in Nederland sinds 1 jaar en 4 maanden. We zijn zelfs bevriend geraakt. Hoe leuk is dit?!

1238_9072-zw

Ik vroeg haar: Hoe ben je in Nederland terechtgekomen?

“Ik heb eigenlijk nooit het idee gehad om in Nederland te wonen, maar je weet nooit waar het leven je brengt. Ik heb hiervoor gewoond in Hongarije, Denemarken, Oostenrijk en Australië. Ik ben gekomen om werk te zoeken hier en daarom blijf ik hier. Anderhalf jaar geleden voelde ik dat ik niet op de juiste plek was in Oostenrijk omdat Engels altijd de taal was waarin ik werkte i.p.v. Duits. Een andere baan vinden was dan ook een lang en moeizaam proces. Toen een van mijn vrienden een baan kreeg in Haarlem, bood ze me aan om een paar maanden bij haar te verblijven en mijn geluk te beproeven hier.”

Waarom wilde je vrijwillig productiemanager zijn deze film?

“Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in visuele communicatie in elke vorm. Ik vond het heel leuk om te tekenen toen ik kind was, later wendde ik mij tot fotografie en ook deed ik een korte cursus in grafisch ontwerpen. Mijn interesse in films is wat meer recent. Ik kwam tot de ontdekking dat de rol van een producent alles in zich heeft waar ik goed in ben. Ik werk het liefst met mensen, coördineer met plezier projecten en zie graag dat er iets creatiefs uitkomt. Ik ben enthousiast over de film en erg benieuwd naar het eindresultaat.

Gaaf antwoord! En toen vroeg ik Anna: Wat zijn jouw ambities?

“Ik denk dat een van mijn grootste ambities in het leven is om werk te doen waarvan ik houd en daarvan te leven! Ik weet dat geen enkele baan 100% een sprookje zal zijn en dat alles een keerzijde heeft. Maar als ik veelal kan doen waarvan ik houd, dan zou dat me echt gelukkig maken. Ik zou het niet erg vinden om in de filmindustrie terecht te komen maar ben ook realistisch over de kans dat dit zal gebeuren. Dus voor nu doe ik dit in mijn vrije tijd en zie wel wat hieruit zal voortkomen.”

Geweldige boodschap. Tot slot van het interview vroeg ik haar: Wat hoop je dat uit deze film komt?

“Ik hoop dat When the Waves Break succesvol zal draaien op filmfestivals en dat het publiek het echt leuk vindt. Of het de mensen nu aanspreekt omdat ze zich in het verhaal herkennen of vanwege het visueel effect, het maakt mij niet uit. Ik hoop in ieder geval dat men deze film leuk vindt want het is mijn eerste film als productiemanager en er is zo veel werk achter de schermen. We willen trots zijn hierop en we willen bovendien degenen die ons hebben geholpen bij de totstandkoming van deze film ook trots maken!”

Dank jullie beiden voor jullie tijd voor dit interessante interview.

Aan Cintia: Ik denk nu dat ik een ander idee heb van de persoon achter de film en dit heeft me erg nieuwgiering gemaakt. Onthul meer van je persoonlijkheid, of verwijs je me dan naar je films? Je fascineert me…

Aan Anna: Jouw harde werk en werkethiek hebben me zo erg geïnspireerd. Goed gedaan zeg. Je bent nog maar zo kort in Nederland maar ik weet zeker dat je het ver zal brengen.

Ik heb zoveel van jullie geleerd. Maar belangrijker nog, ik ben geïnspireerd!

Veel liefs, Vandana

Het volledige team:
Cíntia Taylor (writer & director), Anna Palffy (Production Manager), Mark Lindenberg (Director of Photography), Louis van Zwol (1st AD), Karolina Howorko (Production Designer & Art Director), Samuel Sheffield (Script Supervision), Sergiusz Sytniejewski (Sound Design), Julian Wunderle (Gaffer), Toine Nieuwenhuis (Best Boy), Vandana Goerdat (Hair & Makeup), Luca de Benedetti (Catering & Production Assistant), Csaba Bogadi (Production Assistant, Data Handler), Vicent Fitz-Jim (Editor), and Diederik Hijmans (Focus Puller).
Acteurs: Amélie Onzon & Lhasa

Foto’s gemaakt door: Jaqueline Reboir (dag 1) en Melanja Palitta (dag 2)

Eerste opname dag met foto’s van Jaqueline Reboir.

1238_9005-zw 1238_9007-zw 1238_9015-zw 1238_9018-zw 1238_9019-zw 1238_9020-zw 1238_9026-zw 1238_9036-zw 1238_9053-vt 1238_9058-zw 1238_9067-zw 1238_9170-zw

Tweede opname dag met foto’s van Melanja Palitta.

P1590020 P1590038 P1590047 P1590049 P1590065 P1590074 P1590090 P1590108 P1590135 P1590144P1590168

It's only fair to share...Tweet about this on TwitterPin on Pinterest0Share on Facebook20Share on Google+0Share on LinkedIn0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *